प्रार्थना ( वृत्त:मंदारमाला )

मोठेपणाचा नसे सोस केंव्हाच दे फक्त तू अर्थ या जीवना

अंधार आकंठ आयुष्य व्यापून सन्मार्ग दावी जगज्जीवना

मी मूढ निर्बुद्ध मागे धनाच्या न लाभे मना शांतताही जरा

कोठे न कोठे डसे मोह माया करी मुक्त या बालका श्रीधरा....

आनंद वाटून घेती सुखाने कुणी दूरचेही सगे सोयरे

दु;खात माझ्या न कोणास वाटे कधी 'हायही' जाणिवेने खरे

माझेच सारे असे वाटताना न कोणी इथे साथ देई मला

अस्पष्ट अंतस्थ कल्लोळ वाढे जसा होत जाई उरी गलबला....

मी शुंभ माझी मती गुंग देवा न केली कधीही तुझी प्रार्थना

आलो तुझ्या दर्शना मी तरीही न होती कधी ती मनी भावना

विश्वास वाटे तिथे होय धोका मिळेना मना आजही आसरा

देवाधिदेवा नुरे कोणता दंभ आतातरी सावरी पामरा.......!

~ अनिल आठलेकर..